willem.dhooghe@health.fgov.be, eric.vantilburgh@health.fgov.be

Na terytorium Republiki Cypru zakazany jest wwóz zwierząt domowych w wieku poniżej 3 miesięcy i niezaszczepionych przeciwko wściekliźnie. Na terytorium Cypru zakazany jest wwóz psów następujących ras (bez wyjątków): American Pit Bull Terier, Pit Bull Terier, Japanese Tosa, Tosa Inu, Dogo Argentino, Argentinian Mastiff, Fila Brasileiro, Brazilian Mastiff. Zwierzęta domowe inne niż psy, koty i fretki, muszą uzyskać zezwolenie na import wydane przez Służby Weterynaryjne Cypru przed planowanym przemieszczeniem. Właściciele takich zwierząt muszą wystąpić Służb Weterynaryjnych Cypru o zezwolenie na import. Zwierzętom tym muszą towarzyszyć następujące dokumenty:

• zezwolenie na import wydane przez Służby Weterynaryjne Cypru
  
• świadectwo zdrowia wypełnione przez urzędowego lekarza weterynarii w Polsce (odpowiednie świadectwo jest przekazywane przez Służby Weterynaryjne Cypru właścicielowi zwierzęcia)
  
• zatwierdzenie miejsca, w którym zwierzę będzie przebywać (Służby Weterynaryjne Cypru kontrolują miejsca, a zgoda jest przekazywana przez Służby Weterynaryjne Cypru właścicielowi zwierzęcia);
  
• obowiązująca dokumentacja CITES (w przypadku gatunków zwierząt, dla których jest wymagana).

Psy, koty i fretki poniżej 3 miesiąca życia, nie zaszczepione przeciwko wściekliźnie, mogą być przemieszczane na terytorium Czech, jeśli towarzyszy im paszport oraz pisemne oświadczenie hodowcy, potwierdzające, iż zwierzęta przebywały do czasu wyjazdu w miejscu urodzenia oraz nie miały kontaktu z dzikimi zwierzętami (nie były narażone na zakażenie wścieklizną) lub towarzyszy im matka, od której w dalszym ciągu są zależne.

Psy (tak samo jak psy w Czechach) z przyciętymi uszami nie mogą być wystawiane ani nie mogą brać udziału w konkursach. Przycinanie uszu w Czechach jest zakazane, jedynie jest możliwe z przyczyn zdrowotnych. Natomiast przycinanie ogonów u psów nie jest zakazane, może być wykonane przez kompetentną osobę, w okresie do 8 dnia życia.

W przypadku długotrwałego utrzymywania (ponad 3 miesiące) psów (z wyłączeniem pobytów wakacyjnych), nowy właściciel powinien skontaktować się z lokalnymi władzami miasta/gminy w celu rejestracji oraz uiszczenia opłat (warunki różnią się w zależności od miasta/gminy, niektóre władze wymagają oznakowania psów za pomocą mikroczipu).

W przypadku dalszego utrzymywania i hodowli (z wyłączeniem pobytów wakacyjnych) tzw. „gatunków zwierząt, które wymagają specjalnej opieki” potrzebne jest pozwolenie na trzymanie takich gatunków zwierząt na terytorium Czech. Gatunki tych zwierząt są określone w prawie krajowym. Pozwolenie na utrzymywanie „zwierząt, które wymagają specjalnej opieki” jest wydawane przez lokalne władze weterynaryjne na podstawie kontroli na miejscu. W przypadku ptaków towarzyszących (z wyjątkiem drobiu) w ilości nie przekraczającej 5 sztuk nie ma specjalnych wymagań. Zalecane jest posiadanie świadectwa zdrowia, wystawionego przez lekarza weterynarii prywatnej praktyki potwierdzającego wykonanie badania klinicznego na 24 godziny przed podróżą. W przypadku więcej niż 5 sztuk ptaków oraz w przypadku gołębi konkursowych mają zastosowanie warunki dla handlowego przewozu zwierząt (ptakom powinno towarzyszyć świadectwo zdrowia, wystawione przez urzędowego lekarza weterynarii.

W przypadku innych gatunków zwierząt towarzyszących wykazanych w części C Załącznika I Rozporządzenia Nr 998/2003 (bezkręgowce - z wyjątkiem pszczół i skorupiaków, ozdobne ryby tropikalne, płazy, gady lub ssaki - gryzonie i króliki domowe), nie ma szczególnych wymagań. Zalecane jest posiadanie świadectwa zdrowia, wystawionego przez lekarza weterynarii prywatnej praktyki potwierdzającego wykonanie badania klinicznego na 24 godziny przed podróżą.

Odnośnie gatunków zwierząt, dla których wymagane jest świadectwo CITES nie ma określonych dodatkowych wymagań weterynaryjnych. W zależności od gatunku niezbędna jest stosowna dokumentacja.

Na terytorium Republiki Francji zakazany jest wwóz zwierząt domowych w wieku poniżej 3 miesięcy i niezaszczepionych przeciwko wściekliźnie.

We Francji istnieją 2 kategorie psów dużych ras uznane przez prawodawstwo francuskie jako niebezpieczne:

1. psy w typie pitbull terrier oraz w typie „boerbull” (rasa nie zatwierdzona przez FCI, pochodząca z RPA); psy z nimi spokrewnione i nie posiadające rodowodu- ich wprowadzanie do Francji jest zabronione. Utrzymywanie we Francji psów tej kategorii wymaga uzyskania zezwolenia.
   
2. psy ras dużych, w odniesieniu do których świadectwo lub rodowód mogą uzasadniać wpis do księgi rodowodowej- wyglądem podobne do psów z 1 kategorii- wprowadzanie psów tej kategorii jest dozwolone, jednak potrzebne jest uzyskanie zezwolenia na utrzymywanie psów tej kategorii.
   

Wprowadzanie psów z obciętymi uszami do celów innych niż na sprzedaż jest dozwolone. Jednakże we Francji obowiązuje zakaz obcinania uszu u psów w celach innych niż lecznicze. Obowiązuje również zakaz prezentacji psów z obciętymi uszami.

Zakazane jest wprowadzanie zwierząt naczelnych przez osoby prywatne. Ptakom oraz innym zwierzętom towarzyszącym swoim właścicielom musi towarzyszyć świadectwo wydane przez lekarza weterynarii, zaświadczające, iż pochodzą one z terytoriów, na których nie występują choroby właściwe dla danego gatunku oraz że są w dobrym stanie zdrowia. Właściciel musi poświadczyć, iż zwierzęta nie są przeznaczone na sprzedaż. Gołębie muszą być zaszczepione przeciwko chorobie Newcastle.

Psy, koty i fretki poniżej 3 miesiąca życia, nie zaszczepione przeciwko wściekliźnie, mogą być przemieszczane na terytorium Grecji, jeżeli są zaczipowane oraz, jeśli oprócz paszportu, są zaopatrzone w pisemne zaświadczenie podpisane przez lekarza weterynarii, że matka była zaszczepiona przeciwko wściekliźnie, i że szczepienie było ważne przez cały okres ciąży, a młode zwierzęta przebywały do czasu wyjazdu w miejscu urodzenia oraz nie miały kontaktu z dzikimi zwierzętami (nie były narażone na zarażenie).

Tatuaże są dopuszczalną metodą identyfikacji dla zwierząt starszych niż 3 miesięczne. Dla szczeniąt jedyną akceptowaną metodą identyfikacji jest oznakowanie mikroczipem.

Ptakom towarzyszącym swoim właścicielom w podróży winno towarzyszyć świadectwo zdrowia wydane przez urzędowego lekarza weterynarii. Zwierzętom wymagającym świadectwa CITES powinny towarzyszyć stosowne dokumenty wydane przez właściwe władze miejsca pochodzenia/miejsca wyjazdu. Dla innych zwierząt towarzyszących nie są wymagane żadnych specjalnych dokumentów, chyba, że zostaną wprowadzone restrykcje dotyczące zdrowia zwierząt.

Dozwolony jest wwóz zwierząt domowych w wieku poniżej 3 miesiąca życia do Holandii, które nie są zaszczepione przeciwko wściekliźnie. Poprawnie wypełniony paszport oraz ustne oświadczenie właściciela przekazane kontrolującemu, że szczenięta nie miały kontaktu z dzikimi zwierzętami i nie były narażone na zakażenie wścieklizną, będą wystarczające

Od dnia 1 stycznia 2009r. wszystkie rasy psów są dopuszczone do wwozu do Holandii, z wyjątkiem psów wykazujących agresywne zachowanie podczas wykonywania oficjalnej kontroli.

W Holandii obowiązuje zakaz przycinania uszu i ogonów u psów. Import psów z przyciętymi ogonami i uszami z krajów, w których taki zakaz nie obowiązuje, jest w dalszym ciągu dozwolony. Jednak, takie zwierzęta nie są dopuszczone do targów/pokazów oraz nie mogą być wystawiane na sprzedaż.

W zasadzie wszystkie gatunki zwierząt mogą być wwożone z innych państw członkowskich UE. Oczywiście zwierzęta chronione mogą być importowane tylko ze specjalnym zezwoleniem i muszą im towarzyszyć stosowne dokumenty. Dla ptaków trzymanych jako zwierzęta towarzyszące, nie ma szczególnych wymagań odnośnie importu, a paszport lub świadectwo zdrowia nie są wymagane. Jednakże, w przypadku transportu więcej niż 5 sztuk, zastosowanie mają przepisy Dyrektywy 92/65. Dla zwierząt gatunków chronionych (CITES), potrzebne jest obowiązujące na terenie UE świadectwo, lub jeśli wymagane inne dokumenty. Jeśli zwierzę z gatunku objętego Konwencją Waszyngtońską (CITES) nie jest wskazane w Załączniku A Rozporządzenia 338/97, wystarczy okazanie dowodu legalnego pochodzenia zwierzęcia. Możliwe jest, aby dodatkowe przepisy krajowe Holandii miały zastosowanie do pewnych zwierząt gatunków chronionych w Holandii.

Wścieklizna. Nastepnie należy pobrać krew od zwierzęcia i wysłać do badania w kierunku efektywności ww. szczepienia do zatwierdzonego przez Unię Europejską laboratorium. Przeprowadzenie badania nie jest konieczne w przypadku fretek.

Zwierzę może wjechać na terytorium Republiki Irlandii nie wcześniej niż po upływie 6 miesięcy od uzyskania pozytywnego wyniku ww. badania (tzn. uzyskania w badaniu miana przeciwciał co najmniej 0,5 IU/ml).

Jednocześnie, podczas tego 6-ciomiesięcznego okresu zwierzę musi pozostawać na terenie państwa członkowskiego.

Dodatkowo na 24-48 godzin przed wyjazdem, zwierzę musi zostać odrobaczone preparatem zawierającym praziquantel i poddane profilaktyce przeciwkleszczowej (obroże przeciwkleszczowe nie są akceptowane) – przeprowadzenie tych czynności musi również zostać potwierdzone w paszporcie zwierzęcia przez lekarza weterynarii.

Zwierzę może wjechać na terytorium Republiki Irlandii jedynie zatwierdzoną trasą i korzystając z usług zatwierdzonego przewoźnika (lista zatwierdzonych tras wjazdu oraz zatwierdzonych przez władze irlandzkie przewoźników dostępna jest na stronie internetowej www.agriculture.gov.ie)

Uwaga! Aby zwierzę zostało wpuszczone na terytorium Republiki Irlandii musi być bezwzględnie zachowana kolejność powyższych działań. W przypadku, gdy zwierzę zostało najpierw zaszczepione przeciwko wściekliźnie, a potem zaczipowane, powyższe szczepienie powinno zostać powtórzone po zaczipowaniu zwierzęcia, jednakże ze względów zdrowotnych, nie wcześniej niż w 21 dni po ostatnim szczepieniu.

Uwaga ! Przemieszczanie z Polski na terytorium Irlandii psów, kotów w wieku poniżej trzech miesięcy, niezaszczepionych przeciwko wściekliźnie oraz u których nie zostało przeprowadzone badanie w kierunku szczepienia przeciwko wściekliźnie JEST NIEDOZWOLONE!

Informacje dodatkowe: Dla gryzoni i zajęczaków wymagane są zezwolenia importowe. Wymagane jest także oświadczenie właściciela potwierdzające, że zwierzęta są przemieszczane bezpośrednio z miejsca pochodzenia do miejsca przeznaczenia, zostały urodzone w niewoli i są tam trzymane od urodzenia, nie wykazują widocznych objawów choroby (włączając, w przypadku zajęczaków, myksomatozę) i nie pochodzą z gospodarstw, w których wprowadzono restrykcje związane ze zdrowiem zwierząt. Dla gatunków ssaków innych niż gryzonie czy zajęczaki pozwolenia są rozpatrywane na podstawie konkretnego przypadku. Właściwą władzą wydającą zezwolenia importowe jest Wydział do Spraw Zdrowia Zwierząt i Dobrostanu Departamentu Rolnictwa, Rybołówstwa i Żywności Irlandii (Animal Health and Welfare Division, Departament of Agriculture, Fisheries and Food.

Ptaki jako zwierzęta towarzyszące wprowadzane są na terytorium Irlandii na ogólnych zasadach, musi im towarzyszyć deklaracja właściciela, jednakże nie jest wymagane zezwolenie importowe ani świadectwo zdrowia. Wymagane jest powiadomienie o przywozie do biura Animal Health and Welfare Division. Gołębiom wprowadzanym na terytorium Irlandii w celach hodowlanych winno towarzyszyć świadectwo zdrowia wydane przez urzędowego lekarza weterynarii (zgodne z wzorem 3 Załącznika IV Dyrektywy Rady z dnia 15 października 1990r. - 90/539/EWG), poświadczające, że gołębie zostały zaszczepione przeciwko typowi 1 wirusa Paramyxowirozy. Wymagane jest powiadomienie o przywozie do biura Animal Health and Welfare Division. Dla gołębi wprowadzanych na terytorium Irlandii z innych państw członkowskich na loty lub zawody, nie jest wymagane zezwolenie importowe ani świadectwo zdrowia, jednakże musi im towarzyszyć deklaracja właściciela. Gołębie muszą zostać zaszczepione przeciwko typowi 1 wirusa Paramyxowirozy szczepionką wyprodukowaną dla gołębi. Wymagane jest powiadomienie o przywozie do biura Animal Health and Welfare Division. Dla zwierząt dla których wymagane są świadectwa CITES powinny towarzyszyć stosowne dokumenty wydane przez właściwe władze miejsca pochodzenia/wyjazdu.

Psy, koty i fretki poniżej 3 miesiąca życia, nie zaszczepione przeciwko wściekliźnie, mogą być przemieszczane na terytorium Litwy, jeżeli towarzyszy im paszport oraz przebywały do czasu wyjazdu w miejscu urodzenia oraz nie miały kontaktu z dzikimi zwierzętami (nie były narażone na zakażenie wścieklizną) lub towarzyszy im matka, od której w dalszym ciągu są zależne.

Wprowadzanie na terytorium Litwy psów używanych do walk (Pit Bull Terrer, Bandog Mastiff), krzyżówek tych psów oraz krzyżówek psów ras uznawanych za niebezpieczne (krzyżówki: American Staffordshire Terier, Staffordshire Bull Terier, American Buldog, Argentinian Fighting Dog, Brazylian Mastiff/Brazylian Fighting Dog, Turkish Kantal Dogs, Caucasian Shepherd Dog, South Russian Sheppherd Dog) jest zabronione. W celu otrzymania zezwolenia na nabycie, utrzymywanie, hodowlę i handel psami ras uznawanych za niebezpieczne (American Staffordshire Terier, Staffordshire Bull Terier, American Buldog, Argentinian Fighting Dog, Brazylian Mastiff/Brazylian Fighting Dog, Turkish Kantal Dogs, Caucasian Shepherd Dog, South Russian Sheppherd Dog), należy zwrócić się do właściwego Urzędu Miasta w przeciągu 5 dni, jednakże właściciel psa musi być pełnoletni (18 lat) i posiadać rodowód zwierzęcia.

Nie ma zakazu wprowadzania psów z kopiowanymi uszami i/lub ogonami na terytorium Litwy. Jednakże, zabiegi chirurgiczne zmieniające wygląd zwierzęcia i/lub wykonywane ze względów innych niż zdrowotne (w szczególności kopiowanie uszu i/lub ogonów, podcinanie strun głosowych, usuwanie pazurów i usuwanie kłów) są zabronione, z wyjątkiem przypadków, gdy lekarz weterynarii zadecyduje o konieczności wykonania takiego zabiegu.

Ptaki towarzyszące, w ilości nie przekraczającej 5 sztuk, nie muszą posiadać żadnych dokumentów, z wyjątkiem ptaków z rodziny papug, którym musi towarzyszyć świadectwo pochodzenia i muszą być oznakowane. Gołębiom przemieszczanym na targi, pokazy, wystawy i zawody musi towarzyszyć świadectwo zdrowia wydane przez urzędowego lekarza weterynarii poświadczające, iż zwierzęta pochodzą z regionów wolnych od chorób zakaźnych ptaków, zwierzęta zostały zbadane w dniu wysyłki oraz są zdrowe i są zdolne do podróży.

Zwierzętom, dla których wymagane jest świadectwo CITES, powinny towarzyszyć stosowne dokumenty, w zależności od gatunku.

W przypadku przewożenia zwierząt młodszych niż trzymiesięczne i niezaszczepionych przeciwko wściekliźnie, zwierze musi być zaopatrzone w paszport oraz oświadczenie właściciela, że pozostawało w miejscu urodzenia bez kontaktu z dzikimi zwierzętami mogącymi być źródłem zakażenia lub towarzyszy im matka, od której są cały czas zależne.

Na Łotwie zabronione jest utrzymywanie jako zwierząt towarzyszących oraz ich wprowadzanie na terytorium państwa zwierząt jadowitych i drapieżnych, ssaków naczelnych, ssaków morskich oraz zwierząt, które wymagają karmienia żywymi ssakami ciepłokrwistymi.

Więcej informacji odnośnie wywozu do Danii zwierząt towarzyszących można znaleźć na stronie internetowej duńskich służb weterynaryjnych:

Psy, koty, fretki
Import do Danii szczeniąt i kociąt poniżej 3 miesiąca życia
Ptaki
Inne zwierzęta

UWAGA !!! Młode psy, koty i fretki, nieszczepione przeciwko wściekliźnie nie mogą być wprowadzane na terytorium Finlandii.

Psy i koty muszą zostać poddane zabiegowi odrobaczania (echinococcosis) nie później niż na 30 dni przed przemieszczeniem na terytorium Finlandii przy użyciu preparatu zawierającego praziquantel lub epsiprantel. Zabieg odrobaczania musi być również udokumentowany w paszporcie zwierzęcia.

Informacje dotyczące identyfikacji zwierzęcia, poświadczenie ważności szczepienia przeciwko wściekliźnie, informacje o wyniku badania efektywności tego szczepienia muszą zostać poświadczone w paszporcie zwierzęcia przez upoważnionego lekarza weterynarii. Przeprowadzenie zabiegu odrobaczania zwierzęcia również musi być poświadczony przez lekarza weterynarii w paszporcie.

Wścieklizna
Po zaczipowaniu zwierzęta muszą zostać zaszczepione przeciwko wściekliźnie, przy użyciu inaktywowanej szczepionki, zawierającej jedną jednostkę antygenową/dawkę (zgodnie ze standardami WHO). Szczepienie musi zostać przeprowadzone zgodnie z zaleceniami producenta szczepionki. Ważne jest aby zwierzęta zostały zidentyfikowane (tak jak zostało to opisane w pkt. 1), zanim zostaną poddane szczepieniu przeciwko wściekliźnie.
Nastepnie Muszą zostać poddane badaniu w kierunku określenia efektywności szczepienia przeciwko wściekliźnie (za pozytywny wynik badania uznaje się uzyskanie miana przeciwciał neutralizujących wynoszącego co najmniej 0,5 IU/ml). Badanie musi zostać przeprowadzone w laboratorium zatwierdzonym przez Unię Europejską (lista zatwierdzonych laboratoriów jest zamieszczona w Decyzji Komisji 2004/693/WE) na próbce krwi pobranej na 120 do 365 dni po ostatnim szczepieniu przeciwko wściekliźnie (próbki pobrane przed upływem 120 dni od ostatniego szczepienia nie są ważne). Badanie nie musi być powtarzane w przypadku zwierzęcia, które było następnie regularnie szczepione przeciwko wściekliźnie (bez żadnych przerw w kalendarzu szczepień wymaganym przez laboratorium producenta szczepionki). Rejestry lekarzy upoważnionych do pobierania próbek krwi od psów, kotów i fretek w celu przeprowadzenia powyższego badania prowadzą właściwe terytorialnie okręgowe rady lekarsko-weterynaryjne. Listy ww. lekarzy są dostępne na stronie internetowej Krajowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej pod adresem www.vetpol.org.pl).

Po uzyskaniu wyniku badania, lekarz weterynarii upoważniony do wystawiania paszportów dla zwierząt towarzyszących (lista lekarzy wyznaczonych znajduje się na stronie internetowej: www.vetpol.org.pl) powinien wydać zwierzęciu paszport, w którym zostanie potwierdzone spełnienie wszystkich powyższych warunków (identyfikacja zwierzęcia, szczepienie przeciwko wściekliźnie, wynik badania efektywności tego szczepienia).
Ponadto, zwierzęta muszą zostać poddane odrobaczaniu przeciwko Echinococcus spp., przeprowadzonemu przez lekarza weterynarii w ciągu 10 dni przed planowanym przemieszczeniem zwierzęcia na terytorium Norwegii, przy użyciu preparatu zawierającego praziquantel. Odrobaczanie musi zostać powtórzone w ciągu 7 dni po przyjeździe na teren Norwegii. Obydwa zabiegi odrobaczania, wraz z podaniem nazwy i dawki preparatu muszą zostać odnotowane w paszporcie zwierzęcia.